Evin penceresinden içeri dolan yumuşak bir esinti… Tül perdenin nazikçe salınıp odanın içinde dans edişi… İlk bakışta sıradan gibi görünen bu sahne, aslında kalbimde pek çok duyguyu aynı anda uyandırıyor.

Bazen en sade anlar bile, uzun zamandır unuttuğumuz hisleri canlandırmaya yeter. Bu fotoğrafta beni en çok etkileyen şey, bana çocukluğumun yaz akşamlarını hatırlatması. Bahçeden gelen çiçek kokuları, yan odadan yükselen bir radyo sesi ve mis gibi temiz çarşaflarda uykuya dalmanın huzuru… O günlere geri dönmek mümkün olmasa da, bu anlık çağrışımlar sayesinde geçmişin sıcaklığını içimde hissedebiliyorum.

Bir odada uçuşan tül perde, belki de en yalın haliyle hayatın sadeliğini ve inceliğini anlatıyor. İhtişamlı dekorlar veya gösterişli manzaralar olmadan da güzellik mümkün. Bazen sadece ince bir perde, bir pencere ve hafif bir meltem, bütün bir günü aydınlatmaya yetiyor.