Bugün bir teori geldi aklıma. Belki de hiçbir şey daha önce yapılmadı. Zamanla ilerliyor ve gelişiyoruz; evet, bir gün bu döngü duracak olabilir… ama henüz değil. Ve belki de herkes, bu döngü tamamen sona erene kadar devam etmeye, yeniden doğmaya hazır bir halde dünyaya geliyor.

Belki de bizim mekanizmamız, göz. Belki de ben öldükten sonra, gözlerimle başka bir şekilde tekrar dünyada olmaya devam edeceğim. Sanki bir kanal, bir geçiş yeri gibi. Bu düşünce, şu fikre de açıklık getiriyor aslında: “Herkes aynı anda yaratıldı.”

Tamamen bir teori bu… Ama kendi içimdeki parçaları birleştirdiğimde, zihnim beni bu yıla, bu ana getiriyor. Ve düşüncelerimin bu kadar bağlantılı bir şekilde iletilmesi beni gerçekten şaşırtıyor.

Daha dün şöyle düşündüğümü hatırlıyorum:

“Acaba herkes dünyaya aynı anda mı geldi?”

“Nasıl olabilir ki?” demiştim kendi kendime.

Sonra bugün, bir film izlemek istedim tesadüfen. Ve karşıma, tam da bu düşünceme eklenecek bir fikir çıktı. Bu bir tesadüf müydü?