Çocukken oynadığımız oyunlara geri dönmeliyiz.

Çünkü hep anlatıyoruz: “Biz çocukken şunu yapardık, şöyle eğlenirdik…”

Ama sonra susuyoruz.

Peki neden devam etmiyoruz?

Neden saklambaç sadece anılarda kalsın, ip atlamak yalnızca eski bir fotoğrafın içinde dursun?

Oysa oyun dediğimiz şey, sadece çocukluğumuzda olan bir şey değil.

İçindeki çocuğu unutma.

Onu susturma.

Bazen git, ellerini toprağa bulaştır, rüzgârın peşinden koş. Ortada sıçan oyna. Yedi kule oyna. Bilyelerini ortaya çıkar.

Çünkü unuttuğun oyun değil aslında..