Benim sürekli görmek istediğim bir defterim olsa, kapağını her açışımda karşıma üç şiir çıksın isterdim. Hem kendime, hem de belki sana bir iz kalır 🫶🏻

1 “Yolum” – Friedrich Nietzsche

Benim yolum nereye varır, kim bilir?

Dağların ötesine, denizlerin ardına mı,

Yoksa yalnızca kendime mi?

Ne ışık isterim, ne de yol gösteren;

Karanlık da benimdir,

Yanılgı da benimdir.

Bir yıldız gibi kendi yolumu yakarım,

Düşsem de, yanıp kül olsam da

Kendime sadık kalırım.

3 “Sonsuz Dönüş” – Friedrich Nietzsche

Yaşamını bir kez daha,

Ve sayısız kez daha yaşamak zorunda olsaydın?

Her acıyı, her sevinci,

Her düşünceyi, her nefesi yeniden…

Aynı sırayla, aynı bağla,

Sonsuza dek döne döne?

Kendine sor:

Bu ağırlık seni ezer miydi,

Yoksa kanatlandırır mıydı?

3 “Sessizlik” – Friedrich Nietzsche

Sessizlik büyür içimde,

derin bir deniz gibi.

Sözler küçük dalgalar yalnızca,

ama derinlikte fırtına saklıdır.

Yalnızca kendine sadık olan

duyar o gürültüyü.