Birini sevmenin en güzel yanı, hayata bakışını da değiştirmesi bence. Her şeyin bir anda renklenmesi gibi. Sokakta yürürken yüzlere bakışın bile değişiyor. Çünkü sevdiğinde, sevmenin mümkün olduğunu gördüğünde, insanlara renkli gözlerle bakmaya başlıyorsun.

Birini sevmek, sadece o kişiyi değil, dünyayı da sevmeye başlamaktır biraz.

Küçük şeyler daha anlamlı hale gelir, sabah kahvesi bile daha güzel kokar. Hayatta yanında biri olabileceği umudu “birlikte yaşamak” fikri başlı başına etkileyici bir şey.

Aklına güzel bir şey geldiğinde paylaşabileceğin biri olması, bir gülüşü ya da bir fikri anlatmak istemen… İşte bu, insanı yaşama bağlayan ince bir ip gibi. O ipi tutarken içinden “İyi ki var” diyorsun.

Ben birini sevdiğimde, onun yanına gittiğimde tatile çıkmış gibi hissetmek istiyorum. Her buluşmada, günün stresini, hayatın karmaşasını dışarıda bırakmak. Birlikte olduğumuzda içimde o huzurlu tatil havası esmeli.

Rahat, sade, gülümseten bir huzur… Ve ben de onun içinde bu duyguyu yaşatmak istiyorum.

Bütün kötü hislerden ve o kötü duygulardan kurtulup böyle hissetmek gerçekten mümkün olabilir mi? Lütfen böyle olsun …

💭

“Sevgi, iki beden içinde yaşayan tek ruhtur.”

— Aristoteles

“Birini sevdiğinde, tüm dünya seninle birlikte şarkı söyler.”

— Platon

“Hayatı paylaşacak biri olduğunda, en sıradan gün bile anlam kazanır.”

— Janset’in Not Defteri