Van Gogh’un sözleri kulağımıza bir şeyler fısıldıyor:

“Doğaya, sanata ve şiire sahibim. Eğer bunlar yeterli değilse, ne yeterlidir ki?”

Bir an durup etrafımıza baksak… rüzgârın otların arasından geçişini, gün batımının renklerini, bir müzik parçasının içimizde uyandırdığı duyguyu fark etsek belki o anda her şey zaten tamdır. Her şeyin tam olmasına da gerek yok sadece varız işte ve hayattayız.

Yeterli olmak, sahip olduklarımızı fark etmekle başlar.

Ve doğa, sanat, şiir… hepsi bize hatırlatır: Yaşam sessizce bizimle hareket halinde.