“İnsanın iç dünyasının en gizli kalmış yönlerini, erişilmesi güç bir saydamlıkla yansıtan yapıtlarıyla…” İşte Dostoyevski diye başlıyor Suç ve ceza önsözü.

Yapacak herhangi bir şeyim yoktu. Ne müzik dinlemekten, ne de yemekten yani hazlardan uzaklaştıktan sonra … Yapabileceğim tek şey kaldı: Elime bir Dostoyevski kitabı almak.

Suç ve Ceza’yı açtım. Gecenin bir yarısında, kitap okumak istedim.

Ayrıca bir not eklemek istiyorum. İnsanı çok yoran bir konu seni hiç anlamayacak bir insana kendini anlatmaya çalışmak, seni anlamasini beklemek zor bir iş. Hatta daha da zoru seni hiç dinlememesi. Dinliyormuş gibi yapması.. Bence hayatta hiç kimseye dinliyormuş gibi yapmayın. Eğer öyle yapacaksanız kimseyi hayatınıza almayın.