-
Bir şarkı çalar ve hisler uyanır
Bazı şarkılar vardır, ilk duyduğunuzda içinize çektiğiniz o taze hava gibi serin, gökyüzüne bakarken yüzünüzü okşayan hafif bir rüzgar gibi yumuşak… Kalbinize nefes aldırır, sanki bir anlığına dünyadan koparır ve sizi bulutların üzerine bırakır. O ilk notalar duyulduğunda, gerçeklik kaybolur, sadece siz ve müziğin dokunduğu his kalır. Unuttuğunuz ama aslında hep orada olan duyguların kapısı…
-
İnsan her şeye alışır.
Hayatı hep belli sınırlar içinde düşündüğümü fark ettim. Çizgileri ben mi çiziyordum, yoksa çoktan çizilmiş yolları mı takip ediyordum, bilmiyorum. Ama bir gün, düşüncelerine çok önem verdiğim biri bana bir şey söyledi. Bir karanlık odaya girdiğimizde, önce hiçbir şey göremeyiz. Her şey zifiri karanlıktır. Ama zamanla gözlerimiz alışır ve yanımızdakini bile seçebilir hale geliriz. Ne…
-
Esintiyle gelen huzur
Evin penceresinden içeri dolan yumuşak bir esinti… Tül perdenin nazikçe salınıp odanın içinde dans edişi… İlk bakışta sıradan gibi görünen bu sahne, aslında kalbimde pek çok duyguyu aynı anda uyandırıyor. Bazen en sade anlar bile, uzun zamandır unuttuğumuz hisleri canlandırmaya yeter. Bu fotoğrafta beni en çok etkileyen şey, bana çocukluğumun yaz akşamlarını hatırlatması. Bahçeden gelen…
-
Hayat geçici olduğu için güzel
Bu dünyada sonsuza kadar kalamayacağımızı bilmek, hayatı hem ürkütücü hem de büyüleyici yapan şey değil mi? “Geçmiş bir düş, gelecekse bir rüya. Elimizde yalnızca şu an var.” — Marco Polo Ölümün kaçınılmaz olduğu fikri, birçok insanı korkutur. Ama belki de bu kaçınılmazlık sayesinde yaşamak anlamlı hale geliyor. Sonsuz bir ömrümüz olsaydı, bir gün batımının güzelliği…
-
İnsan Tabiatını Tanıma
Aşağılık Duygusu Nereden Geliyor? Adler’e göre, aşağılık duygusu çocukluk döneminde gelişiyor. Çocuk, doğuştan gelen bazı fiziksel kusurlar ya da yetersizlikler sebebiyle, çevresine kıyasla daha güçsüz hissedebilir. Bunun yanında, sosyal ve ekonomik yoksunluklar veya ebeveynlerin yanlış eğitim yöntemleri (örneğin sevgi ve şefkat eksikliği), çocuğun kendini yetersiz hissetmesine sebep olabilir. Bu duyguyu aşmak için gösterilen çabalar, çocuğun…
-
İçgüdü zekadan üstündür.
Japon Oyunculuk ustası Yoshi Oida iki tür oyuncu vardır der… Biri teknik olarak mükemmeldir. Herkesi yaptığı hareketle ustalığına hayran bırakır… Diğer oyuncu ise, ilkiyle aynı hareketi yapar, ancak seyirci hareketin zarafetinin farkına varmaz, ayı gösteren oyuncuyu değil, oyuncunun gösterdiği ayıyı görür… Yani; Oida’nın kalbi ayı gösterebilen oyuncudan yanadır, yani görünmez olabilen oyuncudan yanadır. Bu sezgisel…
-
Stoacılara göre, bilgeliğin önündeki engeller
Bazen en büyük düşmanımız kendimiz olabiliyoruz, üstelik farkına bile varmadan. Hepimizin hayatında “Ben zaten bunu biliyorum” diyerek üstünkörü geçtiğimiz, “Beni eleştirenler anlamıyor” diyerek kulak tıkadığımız anlar olmuştur. Oysa belki de gelişmemizi engelleyen şey tam da budur: Kendimizi kandırmak. Stoacılar, bilgeliğe giden en büyük engelin kendini kandırmak olduğunu söyler. Kitapta geçen şu söz mesela: “Zeno’ya göre…
-
Dostoyevski’nin İlk Gözyaşı
Makar Alekseyeviç… Ne zaman adını okusam gözümün önüne eğik omuzları, boynu bükük hali gelir. Yoksul bir devlet memuru, ama en çok da ruhu yoksul. Kitap boyunca onun Varvara’ya yazdığı mektupları okurken insan, ister istemez içinden bağırmak istiyor: “Kendi hayatın yok mu senin? Neden bu kadar eziliyorsun?” Ama işte mesele bu. Makar, kendi varlığını ancak başkaları…
-
Hayatın Aceleye Alınmayan Planları
Neden hep beklediğimiz şeyler o anda gerçekleşmiyor da, hiç istemediğimiz şeyler sanki bizi buluyor? Hepimizin yaşadığı bir durum bu. Ne zaman bir şeye çok ihtiyacımız olsa, zaman bir türlü geçmez. Ama pek de umursamadığımız bir şey, ansızın oluverir. Sanki hayat, bizim heyecanımızı umursamıyormuş gibi. Peki, çözüm nedir? Belki de biraz umursamaz olup, sakin kalmak gerekiyor.…
-
İnsanın Tabiati Üzerine
“Bir kimsenin kendisini anlaması, başkalarını anlaması yoluyla olur.” İlk okuduğumda durup düşündüm. Günümüzde herkes “kendimi buluyorum”, “kendime dönüyorum” havasında ama Adler diyor ki; önce karşındakine bak, onu çöz, o zaman zaten kendini de görmeye başlarsın. Çünkü insan dediğin tek başına bir varlık değil. Biz, ilişkilerimiz kadar varız aslında. Şunu fark ettim: Ne zaman biriyle empati…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
Passenger 